Tüm dünyada yiyecek ve içecek sektörünün Oscar’ı konumunda bulunan Michelin yıldızı almış restoranların haberini birkaç hafta önce okurken Türkiye’nin tek iki yıldız almış şefi Fatih Tutak’ın özgeçmişinden bir isim gözüme çarptı: Paul Pairet. İstanbul’da ‘fine dining’ alanında çığır açmış olan, kendi türünün ilki olan CAM restoranın kurucusu Paul Pairet, ekibinde
Hikâye hep aynı. Çıkarılmaması gereken kömür, bu kömürün çıkartılmasında ısrar eden kamu ve özel sektör, açgözlü ve insan değeri bilmeyen patronlar, doğru düzgün denetleme yapmayan devlet ve tüm bu denklemin altında ezilen maden işçileri ve aileleri. Soma Faciası sonrası aktif olarak sahada çalışmış ve yardım çalışmalarını yönetmiş biri olarak Bartın’daki
Eliud Kipchoge, koşu sporuna gönül vermiş herkes tarafından tanınan, takdir ve takip edilen, her anlamda zirve yapmış bir sporcudur. Geçtiğimiz ay, kendisine ait maraton rekorunu Berlin’de bir kez daha kırdı. Önceki yazımda tenisin efsanesi Roger Federer’i kaleme almıştım, bu yazımda da atletizmin efsanesi Kipchoge’yi kendi perspektifimden anlatacağım. Öncelikle Kipchoge’yi tanıyalım.
Geçtiğimiz ay, bana göre hem karakter, hem de başarıları itibarıyla tenisin gelmiş geçmiş en iyisi Roger Federer son maçını oynadı. Şahsen 50 yaşına kadar izlemeyi umduğum bu gerçek tenis efsanesinin emeklilik kararı beni üzdü. Tam bir rol modeli olan Federer’i bir de benim bakış açımdan okuyun. Bu yazımı okumadan önce
Rusya’nın Ukrayna’yı işgaliyle başlayan savaş, Ukrayna’nın Rusya’nın zorla ilhak ettiği doğu bölgelerini geri almaya başlaması karşılığında Rusya’nın nükleer silah kullanma tehdidini dillendirmesiyle farklı bir boyut kazandı. İnsanlığın sonunu getirebilecek potansiyele sahip nükleer tehdit tüm sıcaklığını korurken, Türkiye’nin tavrı savaşın gidişatını değiştirebilir. Bu denklemde Rusya’nın Türkiye’de bir nükleer santral işletmek üzere
Sürdürülebilirlik alanındaki işlerime odaklanabilmek için 2008 yılının Ocak ayında başladığım Kosta Rika İstanbul Fahri Konsolosluğu’na geçen sene Aralık ayında veda ettim. Normalde bu yazıyı ayrıldığım ay içinde kaleme alacaktım, lakin bir türlü yazmak içimden gelmedi. 15 Eylül tarihinde Kosta Rika’nın 201’nci yıl dönümünde Ulusal Kahramanları Juan Rafael Mora Porras’ın büstünü
Fatih Terim’in hayat hikâyesini konu alan 4 bölümlük belgesel çıktığında bir Galatasaraylı olarak merakımdan ben de izledim. Ardından da Luis Figo’nun Barcelona’dan Real Madrid’e transferinin anlatıldığı belgeseli izledim. Futbolu yakından takip eden biri olarak kendi jenerasyonumda tanık olduğum olayların detaylarını izlemekten keyif aldım. Tabii iki yapım arasında ciddi farklar vardı
Bir Galatasaraylı olarak tarihimizin en kötü sonucunu geçen sene elde etmiş olan futbol takımımızın kadrosunun flaş transferle baştan aşağı yenilenmiş olmasından dolayı şahsen mutluyum. Peki tepeden tırnağa yapılan bu değişiklikler şampiyonluk için yeterli olacak mı? Hepsinden önemlisi önümüzdeki sezon Avrupa’da başarıyı getirecek mi? Kendi analizimi sizlerle paylaşmak isterim. Hakkını vermek
Her sene olduğu gibi Ağustos ayında ara verdikten sonraki ilk yazımı beni uzun süredir rahatsız eden bir konuya ayırmak istedim: Umursamadan, saygısızca ve bencilce atılan çöpler. Sabahları erken saatte Boğaz hattında yaptığım koşularda özellikle yol kenarlarında çöp görmekten bıktım, usandım. Üstelik belediye tarafından her gün toplanmasına rağmen yine de hatırı
